Lieke blogt: doe mij maar zomer!

Voorwoord: Iris nam afscheid in een mooie blog met uiteraard een eigen tekening erbij. Grote schoenen voor mij om te vullen. Ik kan niet tekenen. Ik ben geen moeder, geen oma en ik werk niet in de hulpverlening. Bovendien ben ik van een heel andere generatie (geboren in 1980) dus mijn kijk op de wereld is sowieso anders. Ik ben tekstschrijver, eindredacteur en woordvoerder. Opgroeien in Parkstad is één van de opdrachtgevers waar ik met veel plezier voor schrijf. De tekeningen bij deze blog zijn van Mila Jongen.

Eindelijk zomer

Zomer is mijn favoriete tijd van het jaar. En dat komt niet omdat ik jarig ben in de zomer. Als ik terugdenk aan de mooie vakanties met mijn ouders, word ik meteen warm van binnen. Met mijn zusje op de achterbank van onze Renault 4 met een vouwwagen erachter. Bergop konden we niet harder dan 80 km per uur. Onderweg deden we spelletjes. We kozen ieder een merk caravan en gingen die tellen. Wie na een uur de meeste streepjes had gezet, had gewonnen. En we deden eindeloos ‘ik zie ik zie wat jij niet ziet’. Mijn ouders reden wel eens verkeerd. Of een camping bleek vol te zijn. Maar uiteindelijk kwam het altijd goed. Terwijl onze ouders voor de vouwwagen een koud pilsje dronken, bouwden mijn zusje en ik dammen in een rivier, dobberden op een luchtbed in een meertje en haalden ijsjes bij de campingwinkel.

Ondanks dat ik geen vakantie meer heb in de zomer (ik neem vrij in september) blijft het mijn favoriete seizoen. En ik deel graag met jullie waarom. Dus in deze blog geen wijze raad over opvoeden en opgroeien, geen tips over leuke uitstapjes met je kinderen, geen voorbeelden van zomerknutsels of hoe je de kinderen bezig moet houden onderweg. Gewoon even een vrolijk verhaal over waarom ik blij word van de zomer. Leren jullie mij meteen een beetje kennen.

Zon

Warme dagen met veel zon vind ik heerlijk. Zelfs op werkdagen. Want ik vind het al een feestje dat ik zonder jas op de fiets kan stappen. De Maas, waar ik vanuit mijn kantoor op uitkijk, ligt er op zonnige dagen vrolijk glinsterend bij. Ik houd van de geur van zonnebrandcrème en ondanks dat ik fanatiek ben met insmeren, word ik toch bruin. En dan zie ik er echt beter uit dan als winterse bleekscheet.

Lange avonden

Wat ik ook erg fijn vind, is dat het lekker lang licht is. Het zal wel tussen mijn oren zitten, maar meer licht geeft me meer energie. Of in ieder geval meer zin om te bewegen. Dus maak ik na het eten gerust nog een wandeling van een uur. Maar ook om 8 uur ’s avonds in de tuin een boek lezen in plaats van binnen met de gordijnen dicht en de lampen aan, is een geluksmomentje.

Jurken met blote benen

Ik ben een jurkenmeisje. (Oké, een jurkenmevrouw die deze zomer 45 wordt). Ik heb een hekel aan panty’s die altijd afzakken of stuk gaan en aan maillots die kriebelen of zweten. Dus lang leve de zomer in zwierige jurken en met blote benen. Het scheelt ook een hoop denktijd in de ochtend, want met een jurk hoef ik niet te combineren.

Zomerfruit

Ik ben geen grote fruiteter. Ik word niet blij van een appel, peer of banaan. Mijn vriend vraagt zich de hele winter bezorgd af of ik wel genoeg vitamines binnenkrijg. Vers fruit uit eigen tuin, of van de boerderijwinkels in de buurt, is een ander verhaal. Aardbeien, frambozen, nectarines, pruimen, alle kleuren bessen, meloenen en vooral kersen. Ik kan ze de hele dag eten. Zo uit het vuistje, maar ook verwerkt in heerlijke toetjes, taartjes, ijsjes en ijsblokjes. Of wat dacht je van deze simpele, fruitige kwarkbollen?

Zwemmen

Met een abonnement op het buitenbad in de buurt, is het héél gemakkelijk om na het werk nog even een verkoelende duik te nemen. Dus dat doe ik regelmatig. En hoe fijn is het dat ik dan geen drie laagjes hoef uit- en aan te trekken in zo’n muf hokje. Heb ik lang genoeg de tijd om op te drogen, gooi ik gewoon een jurk over mijn bikini. Moet ik toch een hokje in, hoef ik mezelf in ieder geval maar uit één laagje te pellen. Precies de reden dat ik mezelf in de winter soms echt naar het binnenbad moet slepen voor mijn wekelijkse baantjes. Een winterjas en een trui aantrekken in zo’n hokje. De horror.

Blote tenen

Veel mensen vinden het niet charmant, maar daar trek ik me niets van aan. Als ik op slippers of sandalen de deur uit kan, dan doe ik dat. Ook naar een werkafspraak. Op blote voeten door de tuin lopen, voelt als een verademing na maanden eenzame opsluiting van mijn voeten in laarzen en gympen.

Dus, doe mij maar de zomer! Wat is jouw favoriete seizoen en waarom?