Het is bar koud deze morgen. Met een dikke wollen muts op mijn hoofd en diep weggedoken in een warme sjaal fiets ik naar mijn werk. Ook deze morgen beland ik weer in een groep fietsende pubers. Een groepje uitgelaten meiden en ja hoor, niet te geloven, ook vandaag steken er boven de sneakers blote enkels uit.
Ik heb een ‘warme sokken tic’. Dat zeggen tenminste mijn gezinsleden. Het liefst zie ik ze allemaal rondlopen in warme sokken, enkellaarzen en binnen natuurlijk pantoffels.
Bij het zien van deze sokloze enkels, krijg ik bijna plaatsvervangende koude voeten en denk ik gelijk aan de ouders van deze meiden die waarschijnlijk vanmorgen voor de zoveelste keer hebben gezegd: ‘Kleed je warm aan, het heeft gevroren!!!! Waarop ze een veelzeggende blik zullen hebben gekregen voorzien van een ‘duhuh’ of een vaag gemompel.
Ach ja, sokken, regenkleding en al die andere ‘nuttige tips’ van ouders, ze gaan het ene oor in en het andere oor uit. Was ik zoveel anders op die leeftijd, vraag mijzelf al stevig doorfietsend af? Ik herinner mij ineens die ‘houten klompen fase’ en de enorme krullenbol (hip was dat toen, zo’n mega permanent) en grijns, die arme ouders van mij!
Pubers op weg naar de volwassenheid. Ze zijn soms vermoeiend, lekker eigenwijs, ze gaan hun eigen gang maar komen doorgaans weer op hun pootjes terecht, ook op die koude pootjes. Maar mocht je toch vragen hebben over jouw puber, kijk dan eens even verder op deze website!
